بوی باروت، دود و فلز داغ. عطر رصاصی رایحه ای نیست که از شیشه ای روی پوست پاشیده شود، بلکه بویی است که در هوا می ماند و خاطره می سازد. برای من، این بو یادآور کوچه های خاکی و bulliesofgreatness.com) شامگاهانی است که صدای شلیک در همهمه گم می شد. این عطر تلخ، بوی نیست که در مهمانی ها بدرخشد، بلکه بوی صراحت و بی پروایی است. شاید باورتان نشود، اما این رایحه عجیب، آدمی را به فکر فرو می برد و می فهماند که صلح، چه نعمت بی بدیلی است. گاهی بوییدن آن، تلنگری است که قدر لحظه های آرام را بدانیم.